كه كلام ، كلام معصوم است بدان عمل كنيد و هركجا يقين نداشتيد توقف كنيد و به عبارت ديگر هر حديثى كه مقطوع الصدور بود ارزش دارد و هركدام كه معلوم الصدور نبود ارزش ندارد حال خبر واحد مجرّد معلوم الصدور نيست پس ارزش ندارد . 2 - برخى ديگر از اين روايات دلالت مىكنند بر اينكه معيار و ضابطهء شما قران و سنّت معتبره باشد و هر حديثى كه از ما به شما مىرسد بلافاصله قضاوت و تصديق نكنيد بلكه آن را به كتاب و سنت عرضه بكنيد آنگاه هركدام كه با كتاب يا سنت قطعيه نبويه يا احاديث قطعيه ما كه قبلا شنيده‌ايد موافق بود آن را اخذ كنيد و هركدام كه با هيچ‌كدام از اين‌ها موافق نبود او مردود است او مزخرف است او باطل است او را ما نگفته‌ايم و سر مطلب در اينكه ائمه ( ع ) اين‌همه هياهو راه انداخته و ما را به كتاب و سنت حواله مىدهند آنست كه كذابين و وضاعين و جعالين حديث در آن عصر بسيار بوده‌اند و احاديث فراوانى را جعل نموده و به ائمه ( ع ) نسبت مىدادند و لذا ائمه ( ع ) براى پيشگيرى از نفوذ اين افكار پليد و حفظ حريم اسلام از دسيسه‌هاى اين مزدوران طواغيت چنين معيارى را عرضه نموده‌اند حال اين دسته از روايات از نظر سند متواترند و امّا از نظر كيفيت دلالت : از طرفى بدون ترديد در ميان روايات كتب معتبره و جوامع روائى ما بسيارى از روايات از معصومين ( ع ) صادر شده و اين براى ما معلوم به علم اجمالى است و از طرفى بيشتر اين روايات صادره و معلوم الصدور به نحوى از انحاء با ظواهر كتاب و سنت معتبره مخالفند تا آنجا كه ضرب المثل شده كه : ما من عام الا و قد خص . . . و از طرفى اگر بخواهيم تمام اين احاديث را دور بريزيم لازم مىآيد كه ما فقه جديدى را بنيان نهيم و همانند برادران اهل سنت در دام قياس و استحسان و مصالح مرسله و سد ذرايع و قول صحابى و . . . بيفتيم كه به حقيقت فقه سنىها با فقه شيعه قابل مقايسه نيست